زندگی

زندگي به من آموخت كه چگونه گريه كنم

امّا گريه به من نياموخت كه چگونه زندگي كنم

تو نيز به من آموختي كه چگونه دوستت بدارم

امّا به من نياموختي كه چگونه فراموشت كنم

تونگاهت عشقو دیدم

تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم

تو كتابا عشقو خوندم , عكس خورشيدو سوزوندم                                
جاي خورشيد تو كتابا , نقش چشماتو نشوندم                       

توي شبهاي من و تو , لب عاشق بي صدا نيست
توي دنياي من و تو , واسه غم ها ديگه جا نيست

تو همون عشقي كه با تو , بغض كينه ها مي ميره                                      
از تو دستاي لطيفت , مرغ شادي پر ميگيره

تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم

اين نه شعري بي نشونه ,نه تب داغ شبونه
خون عشقه توي رگهام , كه از عاشقي مي خونه                           

اي تو تنها خواهش من , گرمي نوازش من         
سر رو سينه هات مي ذارم ,اي همه ارامش من                                          

تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم

 

 

 این گل زیباهم تقدیم به

گل امیدم

M

تقدیم به امید زندگیم

شعله امید

شمع ها به آرامی می سوختند ، فضا به قدری آرام بود که می توانستی صحبتهای آن ها را بشنوی

اولی گفت : من صلح هستم ! با وجود این هیچ کس نمی تواند مرا برای همیشه روشن نگه دارد . من معتقدم که از بین می روم . سپس شعله اش به سرعت کم شد و از بین رفت .

دومی گفت : من ایمان هستم ! با این وجود من هم ناچاراٌ مدتی زیادی روشن نمی مانم . بنابراین معلوم نیست که چه مدت روشن باشم وقتی صحبتش تمام شد نسیم ملایمی بر آن وزید و شعله اش را خاموش کرد .

شمع سوم گفت من عشق هستم ! و آن قدر قدرت ندارم که روشن بمانم مردم مرا کنار می گذارند و اهمیت مرا درک نمی کنند آنها حتی عشق ورزیدن به نزدیکترین کسانشان را هم فراموش می کنند و کمی بعد او هم خاموش شد .

ناگهان ...

پسری وارد اتاق شد و شمع های خاموش را دید و گفت :

چرا خاموش شده اید ؟ قرار بود شما تا ابد بمانید و با گفتن این جمله شروع کرد به گریه کردن ، کرد .

سپس شمع چهارم گفت : نترس تا زمانی که من روشن هستم می توانیم شمع های دیگر را دوباره روشن کنیم . من امید هستم !

کودک با چشمهای درخشان شمع امید را برداشت و شمع های دیگر را روشن کرد .

چه خوب است که شعله امید هرگز در زندگیت خاموش نشود .

  _{به امید روزهای خوشبختی تو}

         

عزیزمM

                        

                 

عزیزمM

 

  گفته بودی که طبیب دل بیمارانی

    تو طبیب دل من باش که بیمارتوام 

 

 _{تقدیم به تومهربانم} 

                                  

دیگه چه جوری بهت ثابت کنم دوست دارم اونم ازته دل

به خدا خسته از آن زخم زبانت شده ام

                              بی خيال تو و ابروی کمانت شده ام

عشق تو بر دل من بار گرانيست و من 

                              بی تحمل شده از بار گرانت شده ام

آنقدر دلبر و دلدار و فريبا نشدی

                              مکن اين فکر که مجنون زمانت شده ام

دو سه روزيست که رفتی و دلم آزاد است

                              آری آزاده ترين مرد جهانت شده ام

اشکم از ديده فرو ريخت و رسوايم کرد

                              حرف آخر...تو کجايی؟نگرانت شده ام